Co piękne, to dobre.
Przysowia i powiedzenia polskie
- Co piękne, to dobre.
- Chęci dobre, ale ciało mdłe.
- Chleb z wodą życie utwierdzają.
- Chmielu w piwie, a rozumu w głowie, gdy za mało źle, gdy za wiele niedobrze.
- Chory się dowie, co warte jest zdrowie.
- Cierp ciało, kiedyś chciało.
- Cnota i pokora nie ma miejsca u dwora.
- Co dobre, to i piękne.
- Co głupiemu po rozumie, kiedy go użyć nie umie.
- Co kogo boli, o tym mówić nie woli.
- Co kto miłuje, o tym rad tokuje.
- Dobre imię to najlepsze dziedzictwo.
- Człowiek człowiekowi nierówny.
- Człowiek człowiekowi wilkiem.
- Człowiek nie zna dnia ani godziny.
- Czym góra wyższa, tym dolina głębsza.
- Dal ci pięścią, oddaj mu kułakiem.
- Dębowa wić uczy robić, natomiast brzozowa rozumu dodaje.
- Długa mowa, próżne słowa, a na krotką chęć gotowa.
- Długo myśl, a prędko czyń.
- Dnia weselnego odradza się człowiek do stanu innego.
- Dobra opinia, połowa szczęścia.
- Dobra zona perła droga dana od samego Boga.
- Czego rozum nie może, to często czas uleczy.
- Czego się człowiek za młodu nauczy, to na starość znajdzie.
- Człowieka można poznać z mieszkania; jak ptaka z gniazda.
- Człowiek strzela, Pan Bóg kule nosi.
- Czyn więcej mówi jak słowo.
- Daremnie na ślepego mrugają.
- Dla kompanii dal się Cygan powiesić.
- Dla młodych taniec, dla starych różaniec.
- Dla świętej Zosi kłos się podnosi.
- Dłużnik wesoło bierze, smutno oddaje.
- Prawdziwa cnota krytyk się nie boi.
- Pijaka poznasz po nosie.
- Pijany i dziecko prawdę powie.
- Pisarz piórem machnie, sto talarów wachnie.
- Podarki wiele mogą.
- Po jedzeniu stać albo chodzić trzeba.
- Po niepogodzie przychodzi pogoda.
- Potrzeba jest matką wynalazków.
- Powiedz głuchemu, nie powie drugiemu.
- Poznać po słowie, kto ma ile w głowie.
- Poty krewni nas szanują, póki u nas funciusz czują.
- Nikt się mistrzem nie rodzi.
- Nieobecni nie mają racji.
- Nie obejdzie się jarmark bez złodziei, a dziewczyna bez miłości.
- Nie pchaj rzeki, sama płynie.
- Nie ruszaj gówna, bo śmierdzi.
- wypadku. Dziadek się śmiał, to samo miał.
- Nie tylko patrzeć na gładkość białogłowy, ale i uszy posyłać na targ, jaka o niej sława.
- Nie wszystkim jednako słońce świeci.
- Nie wyrzucaj starych butów; dopóki
- Nie zarzyna się kury, która złote jaja znosi.
- Niezbadane są wyroki Boże.
Kto gdzie służy... Obelgi zapisuj ... Nie każdy chory... Co lato uzbiera... Starzeją nie la... Do konia i biał... Nie zasypiaj gr... Na święty Wojci... Lepszy czasem j... Kto dziś oszuka... Na to dają gębi... Do odważnych św... Stare wino, świ... Dzieci i ryby g... Nie umie kierow... Człowiek człowi... Dym, dach dziur... Szanuj ten miły... Miłość i zazdro... Lepsza mała pom... Kto garścią zie... Wedle stawu gro... Zapomniał wół, ... Twardy orzech d... W starym ciele ... Co jednemu poma... Chcesz przyjaci... Nie każdy się d...